Meteoroloji tahminlerinde özellikle perşembe günü kuvvetli gök gürültülü sağanak yağış öne çıkıyor. Hafta başında 24-25 derece civarında seyreden en yüksek sıcaklıkların, cuma günü 16-18 derece seviyelerine kadar gerilemesi bekleniyor.

Olay yerine gelen ekipler, Çelikyay’ın hayatını kaybettiğini belirledi. Cumhuriyet savcısının evde yaptığı incelemenin ardından, kesin ölüm nedeninin belirlenmesi için soruşturma başlatıldı.

Okulda gerçekleştirilen bayrak törenine katılan Keskin, İstiklal Marşı'nın okunmasının ardından öğrencilerle bir araya geldi. Bakanlık tarafından uygulanan eğitim projeleri ve faaliyetleri anlatan Keskin, öğrencilere çeşitli tavsiyelerde bulundu.

Öğretmenlerle de görüşme gerçekleştiren Keskin, eğitim öğretim yılına ilişkin iyi dileklerini ileterek görevlerinde başarılar diledi.

Öncelikle şunu açıkça belirtelim...

Biz gazetecilik görevimizi, kamu kaynaklarının, kamuya ait değerlerin ve çevrenin korunması adına yerine getiriyoruz.

Filyos Limanı gibi Türkiye’nin enerji politikası açısından stratejik öneme sahip bir bölgede gündeme gelen iddiaları araştırmak, kamuoyuna duyurmak ve ilgili kurumları açıklama yapmaya davet etmek gazetecilik sorumluluğumuzun bir parçasıdır.

Haberlerimizdeki iddialara, Basın Kanunu ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ifade ve basın özgürlüğüne ilişkin içtihadı çerçevesinde yer verdik.

Gerek Ber Çevre Lojistik A.Ş.’den gerekse TP-OTC’den söz konusu iddialara yanıt beklediğimizi de haberlerimizde açıkça ifade ettik. Amacımız peşinen hüküm vermek değil, kamuoyunun yanıt beklediği soruların açıklığa kavuşmasına katkı sunmaktır.

Gazeteci savcı değildir, mahkeme değildir, Sayıştay denetçisi ya da müfettiş de değildir.

Gazetecinin görevi yargılama yapmak veya suçluyu ilan etmek değil, kamu yararını ilgilendiren iddiaları araştırmak, gündeme taşımak, ilgili taraflara söz hakkı vermek ve yetkili kurumların dikkatini bu konulara çekmektir.

İddiaların doğruluğunu araştırmak, belgeleri incelemek ve gerekli görülürse soruşturma yürütmek ise yetkili kurumların görevidir.

Filyos Limanı gibi stratejik bir bölgede atık yönetimi, kamu kaynaklarının kullanımı ve kamu malına ilişkin iddialar gündeme geliyorsa bunların sorulması da yanıtlanması da kamu yararınadır.

Bizim yaptığımız, bu soruları kamuoyu adına sormak ve ilgili taraflardan açıklama beklemektir. İddiaları haberleştirmek, tek başına herhangi bir kişi veya şirket hakkında suçluluk hükmü vermek anlamına gelmez.

Şirketin açıklamasında, tekzip metninin Tempo Gazetesi'ne gönderildiği ancak yayımlanmadığı ileri sürülüyor. Ancak Tempo Gazetesi olarak elimize ulaşmış herhangi bir tekzip metni bulunmamaktadır. Böyle bir metin tarafımıza ulaşmış olsaydı, cevap ve düzeltme hakkının kullanılmasına gerekli önem verilirdi. Şirketin açıklamalarına ve cevap hakkını kullanmasına kapımız açıktır.

Bizim için mesele kişilerle polemiğe girmek değil, Filyos Limanı’nda kamu kaynakları, atık yönetimi, çevre ve kamu malına ilişkin gündeme gelen iddiaların açıklığa kavuşmasıdır.

Gazetecilik, kamu adına soru sormaktır.

Biz de görevimizi yapmaya, sorularımızı sormaya ve ilgili taraflardan gelecek yanıtları kamuoyuyla paylaşmaya devam edeceğiz.

Öte yandan, Ber Çevre’ye ait geminin güvertesinde hurda malzemeler bulunduğuna ilişkin fotoğraflar elimizdedir. Bu görüntülerle ilgili olarak Ber Çevre Lojistik A.Ş.’ye ve şirket sahibi Erkan Remzioğlu’na gazetecilik etik ilkeleri çerçevesinde açıkça soruyoruz.

Söz konusu fotoğraflardaki çuvalların içindeki malzemeler nelerdir, hangi amaçla geminin güvertesinde bulunmaktadır ve bu malzemelerin akıbeti nedir?

Bu soruları herhangi bir kişi ya da kurumu peşinen suçlamak için değil, kamuoyunun bilgi edinme hakkı ve kamu yararı adına yöneltiyoruz.

Ber Çevre Lojistik A.Ş.’nin ve Erkan Remzioğlu’nun konuya ilişkin açıklamalarını bekliyor, gelecek yanıtları da aynı gazetecilik sorumluluğu ve tarafsızlık ilkesi doğrultusunda kamuoyuyla paylaşmaya hazır olduğumuzu bildiriyoruz.

Tempo Gazetesi

5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) Kanunu hükümleri doğrultusunda gerçekleştirilen Zonguldak Ticaret ve Sanayi Odası (ZTSO) Meclis ve Meslek Komitesi üye seçimlerinin ardından organ seçimleri de tamamlandı.

Meclis ve Meslek Komitesi seçim sonuçlarının kesinleşmesiyle birlikte, 10 Ekim 2026 Cumartesi günü sandık başına giden meclis üyelerinin oylarıyla Yönetim Kurulu Başkanı ve Üyeleri, Disiplin Kurulu üyeleri, TOBB Genel Kurul Delegeleri ve Meclis Başkanlık Divanı belirlendi.

Yapılan seçimlerin ardından Zonguldak Ticaret ve Sanayi Odası Yönetim Kurulu şu isimlerden oluştu:

Metin DEMİR – Yönetim Kurulu Başkanı

Yücel MERCİMEK – Yönetim Kurulu Üyesi

Ayşen ORHAN – Yönetim Kurulu Üyesi

Batuhan ULUDÜZ – Yönetim Kurulu

Hamdi ÖZTÜRK – Yönetim Kurulu Üyesi

Lütfiye Zilan CENK – Yönetim Kurulu Üyesi

Vahdettin VELİOĞLU – Yönetim Kurulu Üyesi

Murat UZUN – Yönetim Kurulu Üyesi

Mustafa YILDIRIM – Yönetim Kurulu Üyesi

ZTSO Meclisi’nde gerçekleşen görev dağılımı ve meclis üyeleri listesi şu şekilde netleşti:

Zafer SAĞLAM – Meclis Başkanı

Tansel YILMAZ – Meclis Başkan Yardımcısı

Ayşegül PAPİLA – Meclis Başkan Yardımcısı

Yunus AYDOĞAN – Meclis Katip Üyesi

Meclis Üyeleri: Abdülbaki Gökçek, Ayşen Orhan, Batuhan Uludüz, Burak Günay, Edibe Keleş Gürol, Fırat Birkan, Hamdi Öztürk, Harun Demir, H. Murat Bollucuoğlu, Levent Sürmen, Leyla Muslu, Lütfiye Zilan Cenk, M. Salih Demir, Mehmet Özbayram, Metin Demir, Muhammet Yazıcı, Murat Uzun, Mustafa Özkan, Mustafa Yıldırım, Onur Karadağ, Sercan Demir, Tanju Akbulut, Vahdettin Velioğlu, Velihan Öztürk, Y. Volkan Haberal, Yücel Mercimek.

ZTSO Disiplin Kurulu Asil Üyeliklerine; Erdal Mercimek, Mehmet Ali Güldaş, Caner Uzun, Fahri Zengin, Muhterem Sayılı ve Serkan Aycı seçildi. TOBB Genel Kurul Delegeliği görevine ise Levent Sürmen getirildi.

Yeni Dönemin İlk Meclis Toplantısı Gerçekleştirildi

Seçim sürecinin tamamlanmasıyla birlikte yeni dönemin ilk meclis toplantısı yapıldı. Toplantının açılışında Oda Genel Sekreteri Muharrem Sarıkaya, seçilen üyelere mevzuat kapsamında kurumun çalışma prensipleri, misyonu ve vizyonuna dair detaylı bilgilendirmede bulundu.

Toplantının devamında Yönetim Kurulu Başkanı Metin Demir, Zonguldak Ticaret ve Sanayi Odası’nın kentin istihdamını artırmak, sektörel çeşitliliği sağlamak ve yerel ekonomiyi güçlendirmek amacıyla sürdürdüğü mevcut projeler ve yapılması planlanan projeler hakkında meclis üyelerine detaylı bir sunum yaptı.

Toplantının ardından açıklama yapan Yönetim Kurulu Başkanı Metin Demir, ‘’5174 sayılı kanun çerçevesinde odamızda demokratik bir olgunlukla gerçekleştirdiğimiz seçimlerimizi başarıyla tamamlamış bulunuyoruz. Şahsıma ve yönetimimize gösterilen büyük teveccüh ile yeniden Yönetim Kurulu Başkanlığı görevine seçilerek güven tazelemiş olmaktan onur ve mutluluk duyuyorum. Bize bu sorumluluğu tekrar layık gören tüm meclis üyelerimize, meslek komitesi temsilcilerimize ve odamız üyelerine yürekten teşekkür ederim.

Yeni dönemde meclisimizde, yönetimimizde, komitelerimizde ve kurullarımızda görev üstlenen tüm çalışma arkadaşlarımı tebrik ediyor; Zonguldak’ımızın ekonomisine, tüccarına ve sanayicisine sunacakları değerli katkılar için şimdiden şükranlarımı sunuyorum.

Öte yandan, geçmiş dönemde birlikte omuz omuza çalıştığımız, yeni dönemde aramızda bulunmayan tüm meclis ve komite üyelerimize de bugüne kadar odamıza ve şehrimize kattıkları değer ve verdikleri emekler için ayrıca teşekkür ediyorum. Biliyorum ki onların tecrübesi, fikirleri ve birikimleri her zaman bizlere yol göstermeye devam edecek; ihtiyaç duyduğumuz her an bilgi ve deneyimlerine başvuracağız.

Zonguldak Ticaret ve Sanayi Odası olarak en büyük gücümüz birlik ve beraberliğimizdir. Yeni dönemde de aynı ortak akıl, dayanışma ve vizyonla hareket ederek şehrimizin istihdamını artırmaya, sektörel çeşitliliğini sağlamak ve ekonomisini daha da güçlü kılmaya kararlılıkla devam edeceğiz.

2026–2030 döneminin odamıza, üyelerimize ve Zonguldak’ımıza hayırlı olmasını diliyorum “dedi.

AK Parti Zonguldak İl Başkanlığı Tanıtım ve Medya Başkanlığı tarafından yapılan açıklamaya göre Bakan Bak, saat 11.00’de Dedeman Otel’de basın mensuplarıyla bir araya gelecek. Bakan Bak, saat 11.45’te ise Zonguldak Valiliğini ziyaret edecek.

Programın devamına ilişkin yeni bilgilendirmelerin ilerleyen saatlerde yapılacağı bildirildi.

Ziyarete CHP il başkan yardımcıları Nahide Ercan, Hüseyin Atakan Coşkun ve Şükrü Velioğlu, Kdz. Ereğli İlçe Başkanı Sevdekar Aras, Merkez İlçe Başkanı Ali Nalbant, Merkez İlçe Başkan Yardımcısı İsmail Kebap, Kozlu İlçe Başkanı Mehmet Yavuz ve İlçe Sekreteri Kader Çorak katıldı.

Görüşmede Zonguldak ve bölge gündemine ilişkin değerlendirmelerde bulunuldu. CHP heyeti, nazik ev sahipliği dolayısıyla Posbıyık’a teşekkür etti.

Kdz. Ereğli 1980 Spor Kulübü’nde başkan Taner Demirbaş ve asbaşkan Halil İbrahim Demirbaş görevlerinden ayrıldı. İstifa kararını açıklayan Taner Demirbaş, altı yönetim kurulu üyesinin kendi aralarında aldığı karara tepki gösterdi.

2026-2027 sezonu öncesinde kulübün kayyum süreci ve lige katılamama ihtimali nedeniyle sorumluluk üstlendiklerini belirten Demirbaş, amaçlarının kulübün yapılanmasını tamamlayarak sportif faaliyetlerini sürdürmesini sağlamak olduğunu ifade etti.

Görev süresince takımın namağlup yoluna devam ettiğini belirten Demirbaş, yaşanan ekonomik sıkıntıların futbolcuları, teknik ekibi ve kulüp personelini olumsuz etkilediğini kaydetti. Sorunlara kalıcı çözüm bulmak ve yeni bir yapılanmanın önünü açmak amacıyla olağanüstü genel kurul kararı aldıklarını aktardı.

Demirbaş, altı yönetim kurulu üyesinin kendilerini görevden almaya yönelik açıklamasına tepki göstererek şu ifadeleri kullandı:

“Bizler tüm iyi niyetimiz ile ve tekrar aday olmayacağımızı belirttiğimiz olağanüstü kongre tarihi yaklaşmışken; 6 yönetim kurulu üyesinin kendi aralarında almış olduğu bu karar tamamiyle art niyetli ve kişileri yıpratmak için alınan bir karar olduğundan bizler bugün itibariyle kulüp başkanı ve asbaşkanı olarak görevimizden istifa etmiş bulunuyoruz.”

Kendilerine destek veren kişi ve kurumlara, futbolculara, teknik ekibe ve kulüp personeline teşekkür eden Demirbaş, Kdz. Ereğli 1980 Spor Kulübü’ne sahip çıkacak yeni başkan ve yönetim kuruluna başarılar diledi.

Mühür bozuldu, ocakta yeniden çalışma yapıldı

İddialara göre daha önce mühürlenerek kapatılan kaçak maden ocağı, Kilimli İlçe Jandarma Komutanlığı ile Türkiye Taşkömürü Kurumu Üzülmez ekiplerinin ortak denetimlerinde yeniden gündeme geldi. Denetimlerde mührün bozulduğu ve ocakta çalışma yapıldığının tespit edildiği, ardından ocak girişinin ekiplerce patlatılarak imha edildiği belirtildi.

Söz konusu işlemlere ilişkin resmî tutanaklarda Evren Çağlar’ın kaçak ocağın sahibi olduğunu kabul ettiği ve bu yönde imza attığı ileri sürüldü. Tutanakta yer aldığı belirtilen bu beyan, ocağın sahipliği ve işletilmesinden kimin sorumlu olduğu konusundaki tartışmaları daha da önemli hâle getirdi.

Kaçak Ocak sahipliği ölen madenciye mi yıkılıyor!

Olayla ilgili bir diğer dikkat çekici iddia ise Muhammet Çelik’in göçükte hayatını kaybetmesinin ardından ortaya atıldı. Tutunakta kaçak maden ocağının kendisine ait olduğunu kabul eden ve çevresi tarafından kaçak maden ocağı işleten Evren Çağlar'ın yargılanmamak için kaçak ocağı ölen maden işçisi Muhammet Çelik'in üzerine göstermek için ailesi ile görüştüğü ileri sürüldü.

Zonguldak’ta ölümlü kaçak maden ocağı kazalarının ardından, ocağı işleten kişilerin sorumluluktan kurtulmak amacıyla ocağın sahipliğini hayatını kaybeden madencinin üzerine yıkmaya çalıştığı iddiaları sık sık gündeme geliyor. Her nedense, kazalarda yaşamını yitiren işçilerin kaçak ocakların sahibi olarak gösterildiği öne sürülüyor.

Karadeniz Ereğli’nin tanınmış eczacılarından, Memleket Eczanesi’nin sahibi ve çevre gönüllüsü Sadun Duran, Gülüç beldesindeki evinde hayatını kaybetmiş halde bulundu. İlçede uzun yıllardır eczacılık yapan ve çevre duyarlılığıyla tanınan Duran’ın ölümüyle ilgili soruşturma başlatıldı.

Zonguldak'ta bir düğün konvoyuna ait sosyal medya görüntüleri üzerine başlatılan soruşturmada gözaltına alınan 3 kişi adliyeye sevk edildi.

Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı, düğün öncesinde ve konvoy sırasında havaya ateş edildiği iddialarına ilişkin inceleme başlattı. Soruşturma kapsamında O.Ç. (32), E.M.A. (21) ve İ.A. (28), Asayiş Şube Müdürlüğü ekiplerince gözaltına alındı.

Yapılan aramalarda bir kurusıkı tabanca ile çeşitli av tüfeği fişekleri ve boş kartuşlar ele geçirildiği bildirildi.

Emniyetteki işlemleri tamamlanan 3 kişi, polis ekiplerinin güvenlik önlemleri altında Zonguldak Adliyesine götürüldü.

Bugün Zonguldak’ın sessizce büyüyen, herkesin bildiği ama konuşmaktan çekindiği, ancak artık görmezden gelinemeyecek kadar büyüyen çok ciddi bir yarasını konuşmak, Zonguldak’ın geleceğini korumak adına sesimizi yükseltmek için buradayız.

Zonguldak’ta uyuşturucu ve madde kullanımı ne yazık ki çocuklarımızın kapısına kadar dayanmıştır.

İl başkanlığımıza sahadan, mahalle temsilcilerimizden ve bizzat feryat eden ailelerimizden gelen bilgiler, madde kullanım yaşının çok küçük yaşlara kadar indiğini göstermektedir. Özellikle bazı mahallelerimizde evlatlarımız çok ciddi bir tehdit altındadır. Daha da kaygı verici olan, kız çocuklarımız arasında da madde kullanımının giderek görünür hâle geldiğine ilişkin aldığımız duyumlar ve verilerdir.

Buradan, Zonguldak kamuoyu adına yetkililere açıkça soruyoruz:

1. Zonguldak’ta uyuşturucu ve madde kullanımına ilişkin gerçek tablo nedir?
2. Son bir yılda kaç çocuğumuz madde kullanımı veya bağımlılık şüphesiyle sağlık kuruluşlarına başvurmuştur?
3. Zonguldak’ta ilk kullanım yaşı kaça kadar düşmüştür
4. 18 yaş altındaki vakaların kız ve erkek çocuklarına göre dağılımı nedir?
5. İlimizde hangi yaş grupları ve hangi mahalleler/bölgeler daha büyük risk altındadır?

Bu verilerin şeffaf bir şekilde kamuoyuyla paylaşılması gerekmektedir. Çünkü bizim için bu mesele kuru rakamlardan ibaret değildir. Her rakamın arkasında bir çocuk, feryat eden bir anne-baba ve kaybedilme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir gelecek vardır.

Değerli Zonguldaklılar;

Uyuşturucu meselesini yalnızca polisiye tedbirlerle çözemeyiz. Elbette zehir tacirleriyle, çocuklarımızı zehirleyen o alçaklarla hukuk çerçevesinde en sert şekilde mücadele edilmelidir ve kolluk kuvvetlerimiz bu mücadeleyi sürdürmektedir. Ancak bir çocuk uyuşturucuyla tanıştıktan sonra polisiye önlemleri devreye sokmak, mücadelenin yalnızca son aşamasıdır.

Asıl sormamız gereken soru şudur:
O çocuk neden uyuşturucu bataklığına sürüklendi?

O çocuğun mahallesinde kendini güvende hissedeceği, enerjisini atacağı bir spor alanı var mıydı? Sanatla, kültürle tanışabileceği ücretsiz bir merkez bulabildi mi? Okulunda yaşadığı değişimi, içine kapandığını fark eden bir mekanizma çalıştı mı? Aileye bu süreçte destek olundu mu? Çocuk ya da aile psikolojik desteğe ihtiyaç duyduğunda çalabileceği bir kapı bulabildi mi?

Özellikle kız çocukları söz konusu olduğunda toplumsal baskı, damgalanma korkusu ve ailelerin haklı kaygıları nedeniyle bu bağımlılık çok daha uzun süre gizli kalabiliyor. Bu yüzden mücadele programlarının kız çocuklarımızın özel ihtiyaçlarını da gözeten hassas bir yapıda kurulması şarttır.

Buradan Zonguldak Valiliğine, İl Sağlık Müdürlüğüne, İl Emniyet Müdürlüğüne, İl Millî Eğitim Müdürlüğüne ve Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne açık çağrıda bulunuyoruz:

* Zonguldak’ın güncel uyuşturucu ve madde bağımlılığı risk haritası acilen çıkarılmalı ve kamuoyuyla paylaşılmalıdır.
* Riskli bölgelerde; okul, aile, sağlık örgütleri, sosyal hizmetler, yerel yönetimler ve kolluk kuvvetlerinin birlikte çalışacağı Mahalle Tabanlı Özel Müdahale Programları" başlatılmalıdır.
* Okullarda göstermelik seminerler yerine, rehberlik ve psikolojik danışmanlık mekanizmaları gerçek anlamda güçlendirilmeli, öğretmenlere ve velilere "erken fark etme" eğitimleri verilmelidir.
* Risk altındaki mahallelerde yaşayan çocukların spor, sanat ve kültürel faaliyetlere ücretsiz erişimi acilen sağlanmalıdır. Belediyeler ve Gençlik Spor İl Müdürlüğü bu konuda taşın altına elini koymalıdır.
* Ve en önemlisi; bağımlılıkla mücadelede çocuğu suçlayan değil, çocuğu koruyan ve rehabilite eden bir dil ve sistem kurulmalıdır. Uyuşturucu kullanan bir çocuk suçlu değil; yetişkinlerin kurduğu bu dünyada koruyamadığımız bir kurbandır.

Kıymetli Hemşehrilerim;

Bir siyasi partinin görevi sadece seçim dönemlerinde oy istemek değildir. Bir kentin çocukları, bir kentin geleceği tehdit altındaysa, bizim susmamız hem siyaseten hem de vicdanen kabul edilemez.

Bu mesele iktidarıyla, muhalefetiyle siyasi polemiklerin üzerinde bir memleket meselesidir. Ancak sorumluluk makamında oturanların artık bize duymak istemediğimiz bürokratik cümlelerle, "Çalışmalarımız devam ediyor" masalları anlatmasını kabul etmiyoruz.

Soruyoruz:
Kaç çocuğumuza ulaştınız? Kaçını bu bataklıktan kurtarabildiniz? Kaç aileye destek verdiniz? Ve daha kaç çocuğumuzu kaybetmeden somut, büyük ve koordineli bir eyleme geçeceksiniz?

Zonguldak’ın evlatlarını uyuşturucu tacirlerinin insafına, sokakların karanlığına ve çaresizliğe terk etmeyeceğiz. Biz bu sürecin en sıkı takipçisi olacağız.

Çünkü bir tek çocuğumuzu kazanmak bile, Zonguldak’ın geleceğini kazanmaktır.

İddiaya göre Halit A.’ın göreve başlamasından önce, hakkında şikâyette bulunan Şenay A. ile olaya tanıklık ettiği belirtilen erkek güvenlik personelinin görev yerleri rotasyon gerekçesiyle değiştirildi. Şenay A.’in Başkan Yardımcısına sağlık durumunu gerekçe göstererek mevcut görev yerinde kaldığı, erkek güvenlik görevlisinin ise Barış Plajı’nda görevlendirildiği öne sürüldü. Görev değişikliklerinin şikâyet ve tanıklıkla bağlantılı olduğu iddiası, rotasyon adı altında mobbing uygulandığı yönündeki değerlendirmeleri de beraberinde getirdi.

Öte yandan, Belediye Başkanı Halil Posbıyık’ın sağlık sorunları nedeniyle belediye yönetiminde denetimin zayıfladığı, Zabıta Müdürü Halit Aydın’ın ise hakkındaki şikâyetin geri alınması amacıyla rotasyon yoluyla baskı kurduğu iddia edildi. Posbıyık’ın, hakkında taciz iddiasıyla adli süreç yürütülen Zabıta Müdürü’nü neden görevden uzaklaştırmadığı ve müdürün belediye personeli üzerindeki etkisini sürdürmesine neden izin verdiği soruları da gündeme taşındı.

Analitik düşünme becerilerimizi geliştirecek bir fikir egzersizi yapalım.

Matematiksel hesaplamalar ve biyolojik veriler yardımıyla Zonguldak'taki olası akraba sayımızı öngörmek mümkündür.

Önce size satranç ile ilgili bir hikaye anlatayım.

Hikaye yaklaşık 1400 yıl önce Hindistan'da geçmektedir.

Savaşmayı seven ve halkını perişan eden zalim bir kral vardır. Yüce bir bilgin, savaşın kötülükleri ile stratejiyi simgeleyen satranç oyununu icat edip kralın huzuruna getirir. Kral oyuna bayılır ve savaşmayı bırakır.

Kral, bilginin bu büyük hediyesinden o kadar memnun kalır ki ona "dile benden ne dilersen" der. Bilgin ise oldukça alçak gönüllü görünen şu istekte bulunur:

Satranç tahtasındaki ilk kareye 1 buğday tanesi konulmasını, sonraki her karede buğday sayısının iki katına çıkmasını (2, 4, 8, 16...) şeklinde devam ettirilmesini ister.

Kral, bu isteği çok küçük ve ucuz bir ödül sanıp hemen kabul eder. Sonuçta satranç tahtasında 64 kare vardır. Vezirler hesap yapmaya başladığında durumun vahameti ortaya çıkar: 33. karede yaklaşık 1 milyar buğday tanesi gerekir. Katlanarak gittiğinden, 44. karede yaklaşık 1 trilyon buğday tanesi gerekir. 64. son kareye ulaşıldığında, birikmiş buğday tanesi miktarı yaklaşık 18 kentilyon seviyesine ulaşır. Bu miktar, bütün krallığın ve hatta o dönem dünyadaki tüm buğday ambarlarının toplamından büyüktür.

Bu hikayeyi niye anlattım?

Geriye doğru gidildiğinde insanların akraba bağı da katlanarak gider.

Geriye doğru gidildiğinde benim 2 ebeveynim vardır (annem ve babam). Fakat iki dedem, iki ninem 4 kişidir. Bir sonraki kuşak (ortalama 60-90 yıl önce) iki dedemin anne ve babaları ve ninelerimin anne babaları toplandığında sayı 8‘e çıkar.

5 kuşak (180 yıl) hiç akraba evliliği yapmadan ve her birinin tek çocuğu olması durumunda sayı 32 kişiye çıkar. 10 kuşak sonra (yaklaşık 250-300 yıl) aynı satranç tahtasındaki gibi bu rakam katlanarak 1024 kişiye çıkar.

Yani siz yaklaşık 250-300 yıl önce yaşayan ve aslında birbirinden habersiz yaşayan fakat daha sonraki yıllarda aile bağı ile birleşerek sizde toplanacak biyolojik havuzda 1024 kişinin genini taşıyorsunuz.

Bu 300 yıllık sürede sülalede sadece bir akraba evliliği yapılmış ise bu rakam 768 ataya düşer.

Yani siz 10 nesildir sülalede bir akraba evliliği gerçekleşmiş ise (örneğin iki kuzen evliliği), bu durumda siz 768 kişinin genini taşıyorsunuzdur. İki kuzen evliliğinde teyze çocuklarının evlenmesi durumunda; iki teyzenin anne babaları, nine ve dedeleri aynı olacağından sayı düşer.)

Eğer Zonguldak’ta bir sülalenin soyu 300 yıla dayanıyorsa (benim sülalem gibi); 300 yıllık bir zaman diliminde sadece düz bir baba soyundan (baba, dede, büyükdede...) yaklaşık 10 ata geçer.

300 yıl önceki 10. büyükbabadan başlayıp bugüne kadar gelen kız ve erkek tüm torunları, onların çocuklarını ve uzak kuzenleri toplarsak, bu 10 nesillik süreçte o tek kökten doğan toplam insan sayısı yaklaşık 20.000 ile 60.000 kişi arasındadır. Yani bugün aynı sülaleden hiç kimse göç etmemiş ise Zonguldak’ta yaşayan ortalama 40 bin kişi aynı babadan gelmektedir.

Bu da Zonguldak nüfusunun %6,83’üne denk geliyor. Bu hesaplama sadece bir ortak baba yayılımı. Fakat insanın 300 yıl önce yaşayan 1024 atası daha bulunuyor ve her birinin farklı farklı sülalelerden geldiğini düşünürsek;

şimdi sıkı durun.

300 yıl boyunca anne ve baba soylarının birleşmesiyle doğan ve o kişiyle kan bağı olan toplam torun (kuzen) sayısı yaklaşık 20 milyon ile 30 milyon kişiyi bulur.

Bu sayı ilk başta imkansız veya çok büyük görünebilir. Ancak matematiksel olarak, akraba evliliği olmadığı senaryoda bu rakam geçerli. Oysa kapalı köy yaşantısında o kadar çok akraba evliliği yapılmıştır ki! Bir sülalenin soy bağı bu sayının kat be kat altına düşürmektedir.

Eğer 150 ile 180 yıl boyunca soy bağımızda her ailenin tek çocuğu olması durumunda geriye doğru gidildiğinde; 6 nesil önce 64 kişi (32 nine, 32 dede) olmasına rağmen, sadece bir akraba evliliği rakamı, 300 sene önce yaşayan 10. kuşak bağımızda 24'e (12 nine, 12 dede) düşmektedir.

10 kuşak tüm dede, nine, baba, anne sayısı toplamı ise 2046 kişiden oluşuyor.

Bu 2046 kişinin birbirleriyle evlenmesinden doğanların ve her birinin ortalama 6 çocuğu olması durumunda; bugün gen bağımızın ulaştığı rakam devasa bir boyuta ulaşıyor. Bu rakam sülale içinde gerçekleşecek her akraba evliliğinde sayıyı, yine devasa bir şekilde azaltıyor.

10 nesillik akraba bağı akraba evliliği olmadan 20 milyon ile 30 milyon kişiyi bulmasına rağmen, bugün bu rakamın sadece Zonguldak nüfusunun %6'sı olan 40 bin kişiye düşmesinin nedeni akraba evliliklerinden kaynaklanıyor. 20-30 milyon kişiye yayılması gereken ağın bugün Zonguldak'ta (havuzun %6'sı olan) ~35-40 bin kişiye sıkışmasının temel nedeni budur.

Bizimkisi yakın akraba evkilikleri olduğu için çok rahat ülkede ve şehrimizde akraba evlikileri yaygın diyebiliyoruz. Fakat Avrupa’da akraba evliliği yaygın değil. O zaman çelişki oluşmuyor mu? Sorusu aklınıza gelebilir.

Burada yakın akraba, uzak akraba durumu var. Batı Avrupa'da insanlar yüzyıllar boyunca kendi kasabalarından veya komşu köylerden dışarı çıkmadılar (ulaşım imkanları yoktu). Dinleri, dilleri ve kültürleri aynı olan bu küçük topluluklarda insanlar bilmeden 5., 6., 7. veya 8. dereceden kuzenleriyle evlendiler. Buna Soy Ağacı Daralması deniliyor. Bir Alman, teyzesinin kızıyla evlenmedi ama haberi olmadan 7. dereceden kuzeniyle evlendi.

Dünyada hiçbir akrabalık bağı olmayan bir insan yoktur. Burada bağın hangi kuşakta kurulduğu önemli. Bu kuzenlerle de kurulabildiği gibi; 100 yıl öncesinden gelen bir bağ ile de kurulabilir. Mesela 20 bin yıl önce aynı anne babadan doğan çocukların, günümüze kadar oluşturduğu soy ağacı içinde bugün doğan tüm çocuklar ortak genler taşır. Bu genler bir Türk'te de bulunur bir Almanda da. Bu ikisinin evliliği akraba evliliğine girebilir. Aradaki fark, akraba evlilikleri uzaklaştıkça genlerin daha çok harmanlanmasından kaynaklanan etki azalmasıdır.

En tehlikelisi bize en yakın olan 2. derece (kuzen) evlilikleridir. Fakat birçok toplumda buna izin verilmiştir. Bunun sebebi genetik bilimi ile alakası olmayan sosyal düzeni sağlamak, mülkiyeti korumak ve kabile içi dayanışmayı sürdürmek için geliştirilmiştir.

Yakın akrabalıktan doğan hastalık riskleri gen havuzunda yeterli zaman diliminde harmanlanmadığı için; taşınan genetik hastalık olasılığını iki katına çıkarır. Gen havuzu henüz genişlemeye ve harmanlanmaya fırsat bulamadığı için (ortak ata sadece 2 nesil yukarıdadır), amca veya teyze çocuklarının aynı gizli kusurlu geni taşıma ihtimali çok yüksektir. İki taraftan da aynı kusurlu gen çocuğa geçtiğinde, hastalık kaçınılmaz olarak görünür hale gelir.

Sonuç: Bugün Zonguldak sokaklarında veya kahvesinde karşılaştığınız, hiç tanımadığınız her 15-20 kişiden birinin aslında sizin 300 yıl önceki aynı dedenizin torunu olma ihtimali çok yüksek.

Aslında biyolojik tarih açısından bakıldığında, insanlar arasındaki bu görünmez genetik bağlar; bizleri sosyal, kültürel ve siyasi tarih süreçlerinin (ırk, millet, ulus kavramlarının) hissettirebileceğinden çok daha yakın birbirimize bağlamaktadır.

Zonguldaklılık hissi; ırk, millet ve ulus kavramlarıyla şekillenebileceği gibi sosyal, kültürel ve geleneksel tarih bağlarıyla da kurulabilir. Fakat üzerinde pek durmadığımız biyolojik tarih, bizleri sandığımızdan çok daha etkin ve organik bir şekilde birbirimize bağlamaktadır. Aslında biyolojik tarih açısından bakıldığında, insanlar arasındaki bu görünmez genetik bağlar; bizleri sosyal, kültürel ve siyasi tarih süreçlerinin (ırk, millet, ulus kavramlarının) hissettirebileceğinden çok daha yakın birbirimize bağlamaktadır.

Kaynak: Hayati Yılmaz ile

Zonguldak Tarih

Olay, Alaplı’ya bağlı Aşağıdağ köyünün Yukarıdan Mahallesi’nde meydana geldi. Edinilen bilgilere göre, evlerinin önünde bulunan ve yaklaşık 25 yıl önce alabalık yetiştiriciliğinde kullanılan havuza düşen 2 yaşındaki Hasan İsmail Öztürk, suda boğulma tehlikesi geçirdi.

Durumun fark edilmesi üzerine bölgeye sağlık ekipleri çağrıldı. İlk müdahalesi yapılan küçük çocuk, Alaplı Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı.

Zonguldak'ın Devrek ilçesinin önemli dinlenme ve mesire alanlarından Milli Egemenlik Mesire Alanı, ağaçların durumuna ilişkin iddialarla gündeme geldi.

İddiaya göre, geçen yıl alanda gerçekleştirilen peyzaj düzenlemesi sırasında Belediye Başkanı Özcan Ulupınar’ın eşi Özlem Ulupınar da çalışmalara müdahil oldu. Düzenleme sırasında yaklaşık 70 adet, 50-60 yıllık çınar ağacının köklerinin zarar gördüğü ve ağaçların bu yıl kurumaya başladığı öne sürüldü. Bazı ağaçların ise kuruma nedeniyle devrilerek kırıldığı iddia edildi.

Yıllardır Devrek halkının dinlenme ve sosyalleşme alanı olarak kullandığı mesire alanındaki çınar ağaçlarının neden kuruduğu merak konusu oldu. İddiaların açıklığa kavuşması için peyzaj çalışmaları sırasında ağaçların köklerinin zarar görüp görmediğinin uzmanlar tarafından incelenmesi ve varsa ihmalin belirlenmesi gerektiği belirtiliyor.

Kamuoyunda, ağaçların mevcut durumu ve düzenleme sürecinde yaşananlara ilişkin belediyeden açıklama yapılması beklentisi bulunuyor.

Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi (BEUN) ek bina inşaatında çalışan işçiler, bir yandan aylardır maaş ve diğer haklarının ödenmediğini ileri sürerken, diğer yandan şantiyedeki çalışma koşulları iş güvenliği açısından ciddi soru işaretlerini gündeme getirdi.

Ana yüklenici Arc İnşaat bünyesinde taşeron olarak faaliyet gösteren CNR Mekanik firmasında çalışan 18 işçi, yaklaşık 5-6 aylık maaş alacaklarının bulunduğunu, eylemlerinin ardından ise yalnızca yaklaşık bir aylık ücret tutarında kısmi ödeme yapıldığını ileri sürdü.

İşçiler, maaş ve diğer hakları ödenmeden memleketlerine gönderilmeye çalışıldıklarını, kendilerinden önce çalışan bazı işçilerin de benzer şekilde mağdur edildiğini iddia etti.

İşçilerin maaş mağduriyetiyle ilgili tartışmalar sürerken, bugün şantiyede çekilen görüntüler iş sağlığı ve güvenliği açısından dikkat çekici görüntüler ortaya koydu.

Görüntülerde yüksek katlı binanın çevresinde koruyucu güvenlik filesi, korkuluk, bariyer veya düşmeyi önleyici herhangi bir toplu koruma sisteminin bulunmadığı görüldü.

Yüksek katlarda çalışan işçilerin, düşmeye karşı koruyucu sistemlerin bulunmadığı alanlarda çalıştığı görüntülere yansıdı. Bazı işçilerin ise baret kullanmadan çalıştığı görüldü.

Ayrıca işçilerin ikinci kattan inşaat atıklarını el arabalarıyla aşağıya taşıdığı görüntülendi.

Oysa Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği, düşme sonucu yaralanma ihtimalinin bulunduğu yüksekte çalışmalarda güvenliğin öncelikle güvenli korkuluklar, düşmeyi önleyici platformlar, bariyerler, kapaklar, çalışma iskeleleri ve güvenlik ağları gibi toplu koruma tedbirleriyle sağlanmasını öngörüyor.

BEUN ek bina inşaatında çalışan işçiler, yalnızca ücret ve diğer özlük haklarını değil, güvenli çalışma koşullarını da talep ettiklerini belirtiyor.

İşçilerin eyleminin ardından şantiyedeki çalışma koşulları yeniden gündeme gelirken, bugün kaydedilen görüntülerde yüksekten düşmeye karşı mevzuatta öngörülen toplu koruma tedbirlerinin bulunmaması dikkat çekti.

İşçilerin maaşlarının ve diğer haklarının ödenip ödenmediği kadar, yüksek katlı inşaatta çalışanların can güvenliği açısından gerekli tedbirlerin alınıp alınmadığı da soru işareti olarak kaldı.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında işverenin çalışanların sağlık ve güvenliğini sağlamak, gerekli tedbirleri almak ve alınan tedbirlerin uygulanıp uygulanmadığını denetlemekle yükümlü olduğu belirtiliyor. Kanunda, işyerinin tehlike sınıfı ve çalışan sayısına göre idari yaptırımlar da öngörülüyor.

Şantiyedeki görüntüler, “İşçilerin maaşları neden ödenmiyor?” sorusunun yanı sıra “İşçilerin can güvenliği neden sağlanmıyor?” sorusunu da gündeme getirdi.

Zonguldak’ta Bülent Ecevit Üniversitesi (BEUN) ek bina inşaatında çalışan 18 işçi, ödenmeyen maaş ve diğer haklarını alamadıkları gerekçesiyle çatıya çıkarak başlattıkları eylemi sürdürüyor.

İşçilerin, inşaatın ana yüklenicisi Arc İnşaat bünyesinde taşeron olarak faaliyet gösteren CNR Mekanik firması tarafından çalıştırıldığı belirtildi. İşçiler, aylardır maaşlarını ve bazı haklarını alamadıklarını, bu nedenle mağdur olduklarını ileri sürdü.

İşçiler ayrıca, kendilerinden önce aynı firmada çalışan bazı işçilerin de benzer şekilde mağdur edildiğini iddia etti. Daha önce firmada çalışan bir işçinin kendilerine ulaşarak yaşadığı süreci anlattığını belirten işçiler, söz konusu kişilere de “Siz evinize, memleketinize dönün, hesaplarınıza maaşlarınızı göndereceğiz” denildiğini, ancak ödemelerin yapılmadığını öne sürdü.

İşçiler, kendilerine de benzer bir teklif yapıldığını belirterek, “Biz de onlar gibi memleketimize gidip mağdur olmak istemiyoruz. Maaşlarımızı ve haklarımızı ödesinler, biz de öyle memleketimize gidelim” dedi.

“Maaşımızı istediğimiz için tehdit ediliyoruz”

İşçilerden biri yaşadıkları mağduriyeti şu sözlerle anlattı; “Maaşlarımızı alamıyoruz, burada mağduruz. Maaş ve tazminatlarımızı alıp evimize dönmek istiyoruz. Maaşımızı istediğimiz için işveren adına bizi tehdit ediyorlar. ‘Sizi damgalarız, başka bir yerde de çalışamazsınız’ deniliyor. Aynı firma bizden önceki işçilere de aynısını yapmış. Biz maaşlarımız için eylem başlatınca o işçi arkadaşlarımız bize ulaştı. Onlara da ‘Siz evinize, memleketinize dönün, biz size maaşlarınızı göndereceğiz’ denilmiş. Hâlâ onlar da maaşlarını bekliyor.”

“İftira atılmasından korktuğumuz için şantiyeye girmiyoruz”

İşçiler, alacaklarını talep ederken herhangi bir suçlama veya iftirayla karşı karşıya kalmaktan endişe ettiklerini belirterek şantiye ve inşaat alanına girmediklerini söyledi.

Bir işçi, yaşadıkları durumu şöyle anlattı: “Haklarımızı istediğimiz için şantiyeye bile gelmiyorlar. Biz kavga edecek insanlar değiliz. İftira atılmasından korktuğumuz için şantiye ve inşaat alanına girmiyoruz. Kaldırımda yatıyoruz. Gece hastanenin bahçesinde yatıyoruz. Yanımızda hastane var diye sesimizi bile çıkarmadan bekliyoruz. Şantiyeye de gitmiyoruz. Alacaklı olduğumuz firmadan çekiniyoruz. Allah korusun, şantiyede bir şeyler yapıp üzerimize atarlar diye korkuyoruz.”

İşçiler, yaşananların bir kavga veya eylemden ibaret olmadığını belirterek, amaçlarının yalnızca alacaklarını tahsil etmek olduğunu ifade etti. “Biz burada eylem yapmıyoruz, haklarımızı istiyoruz. Dün buraya emniyet güçleriyle geliyorlar. Biz kavga edecek insanlar değiliz ki, haklarımızı istiyoruz. Evimize para gönderemiyoruz. Aramızda üniversite okuyan arkadaşımız var, bir paket sigara alacak paramız yok. Dün eylem yapınca biraz sus payı gibi bir maaşın yarısı kadar para verdiler. Kimi arkadaşımızın 6 ay, kimi arkadaşımızın 5 ay alacağı var. Ancak biz birikmiş alacaklarımızı ve tazminatlarımızı istiyoruz.”

“Ya hakkımız ya canımız”

Başka bir işçi ise şantiyedeki çalışma koşullarına dikkat çekerek, “Çalıştığımız inşaatta herhangi bir iş güvenliği de yok. İnsanlar canlarından bile vazgeçmişken alın terimizin karşılığını alamıyoruz. Geçenlerde burada bir miktar ödeme yapıldı. Biz sus payı istemiyoruz. İçeride kalan maaşlarımızı ve tüm haklarımızı istiyoruz. Alana kadar da gitmeyeceğiz. Biz sadece alın terimizin hakkını istiyoruz. Ama bizi tehdit ediyorlar. Ya hakkımız ya canımız” ifadelerini kullandı.

“100 bin lira maaş alan işçinin sigortası asgari ücretten yatırılıyor”

İşçilerden biri, ücretlerinin bir bölümünün elden ödendiğini ve sigorta primlerinin gerçek ücretleri üzerinden yatırılmadığını da ileri sürdü.

İşçi, “Mesela bir arkadaşımızın maaşı 100 bin lira. Ancak taşeron firma sigortamızı asgari ücret üzerinden ödüyor. Geri kalan parayı bize elden veriyorlardı. Ancak aylardır maaşlarımızı da vermiyorlar. Hem biz mağdur ediliyoruz hem de devlet mağdur ediliyor. Haklarımızı istediğimiz için devletin emniyet güçleriyle bizim yanımıza geliyorlar. Sanki suçlu bizmişiz gibi davranılıyor” diye konuştu.

İşçiler, kendilerine yönelik baskı ve kışkırtma olduğunu da iddia ederek, “Bizi kışkırtmaya çalışıyorlar. Bizden korkup emniyet ekipleriyle geliyorlar. Biz burada kavga etmiyoruz. Sadece alacağımızı istiyoruz” dedi.

“Ailelerimiz de mağdur”

Maaşlarını alamamaları nedeniyle yalnızca kendilerinin değil, ailelerinin de mağdur olduğunu belirten işçiler, BEUN Rektörü Prof. Dr. Ahmet Ulusoy’a çağrıda bulundu.

İşçiler, üniversite yönetiminden yaşanan mağduriyetin çözümü konusunda destek beklediklerini belirterek, “Biz burada ailelerimizle birlikte mağduruz. Evimize para gönderemiyoruz. Çocuklarımız, ailelerimiz bizden gelecek parayı bekliyor. Biz BEUN Rektörü Prof. Dr. Ahmet Ulusoy’dan yardım istiyoruz. Bizim sesimizi duysun. Burada kimsenin hakkını istemekten başka bir derdi yok. Maaşlarımızı ve tazminatlarımızı alıp ailelerimizin yanına dönmek istiyoruz” ifadelerini kullandı.

“Bu firma bunu alışkanlık haline getirmiş”

İşçiler, daha önce aynı firmada çalışan bazı kişilerin de maaş ve haklarını alamadan memleketlerine gönderildiğini ileri sürdü.

İşçiler, “Bu firma daha önceki çalışanların da maaş ve haklarını vermemiş. O insanları memleketlerine göndermişler. Firma bunu alışkanlık haline getirmiş. Ama biz haklarımızı almadan buradan gitmeyeceğiz” ifadelerini kullandı.

18 işçi, maaş, tazminat ve diğer yasal haklarının ödenmesini talep ederken, alacakları tamamen ödeninceye kadar eylemlerini sürdüreceklerini belirtti.

Zonguldak’ın Çaycuma ilçesine bağlı Filyos beldesinde faaliyet gösteren Filyos Limanı’nda, gemilerden alınan atıkların bertarafı ve taşınmasına ilişkin iddialar gündeme geldi.

İddiaya göre, Filyos Limanı’nda faaliyet gösteren TP-OTC’nin alt taşeronu Ber Çevre ve Lojistik A.Ş., limanda bulunan gemilerden atık yağ ve atık su başta olmak üzere çeşitli atıkları alıyor. Bu atıkların Zonguldak TTK Limanı’nda şirket tarafından kiralanarak kurulan Atık Kabul Tesisi’ne taşınması ve burada ayrıştırılması gerekiyor.

Ancak tesise günlük yaklaşık 700 ton metreküp atık yağ ve su getirildiği, TTK Limanı sahasında bulunan tesisin günlük işleme kapasitesinin ise yaklaşık 80 ton metreküp olduğu ileri sürüldü.

Bu kapasite farkı nedeniyle, Filyos Limanı’ndan alınan atıkların tamamının tesiste işlenmesinin mümkün olmadığı iddia edilirken, atıkların bir bölümünün Filyos Limanı’ndan çıkan gemilerle Karadeniz’in yaklaşık 2 mil açığına götürülerek denize boşaltıldığı öne sürüldü.

Atıklar çuvallarla mı taşınıyor?

İddiaların bir diğer boyutunu ise TTK Limanı’ndaki Atık Kabul Tesisi’nde bulunan ve içerisinde atık olduğu öne sürülen çuvallar oluşturuyor.

Konunun uzmanlarına göre atık suyun çuvallanmasının mümkün olmadığı, çuvallarda katı atık bulunması halinde ise bunun gemilerdeki atık yönetimi ve taşıma kuralları kapsamında ayrıca değerlendirilmesi gerektiği ifade edilirken, “Eğer çuvallarda çöp varsa zehir, kimyasal sular, frengi delikten denize gidiyor demektir. Bununda yaptırımı ağırdır” şeklinde değerlendirme yapılıyor.

Diğer taraftan şirketin TTK Zonguldak Limanı’nda kiralayarak kurduğu Atık Kabul Tesisi’nden her gün onlarca TIR’ın hurdalarla çıktığı ileri sürülüyor.

Çuvalların içinde hurda mı var?

Ber Çevre ve Lojistik hakkında gündeme getirilen iddialar yalnızca atıklarla sınırlı değil.

Şirketin, Filyos Limanı’ndaki bazı gemilerden sıfır veya kullanılmışlık durumu düşük olduğu öne sürülen jeneratör, pirinç ve valf gibi malzemeleri hurda olarak aldığı, bu malzemelerin İzmir Aliağa’daki tesislere götürüldüğü ve daha sonra yeniden kullanıma uygun ürünler olarak TP-OTC’ye geri satıldığı ve bu yolla milyonlarca lire vurgun yapıldığı iddia edildi.

Bu işlemlerin nasıl gerçekleştirildiği, söz konusu malzemelerin hangi bedeller üzerinden hurda olarak kayda geçirildiği ve daha sonra hangi bedellerle satıldığına kamuoyuna açıklama yapılması bekleniyor.

“30 milyon liralık fatura” iddiası

Öte yandan Ber Çevre ve Lojistik’in TP-OTC’ye aylık yaklaşık 30 milyon liralık fatura kestiği de ileri sürüldü.

Şirketin Filyos Limanı’ndaki atık toplama, taşıma ve bertaraf faaliyetleri kapsamında kestiği faturaların hangi hizmetlere karşılık geldiği, toplanan atık miktarı ile bertaraf edilen atık miktarının birbirini tutup tutmadığı ve tesisin kapasitesiyle faturalanan hizmetlerin uyumlu olup olmadığı da yanıt bekleyen sorular arasında gösterildi.

İddialarda ayrıca şirketin Filyos Limanı’ndaki bazı yetkililerle yakın ilişki içerisinde olduğu ve bu ilişkiler üzerinden iş aldığı öne sürülüyor. Seafort firmasının sahipleri arasında bulunduğu iddia edilen Adem Gencal’ın referansı ile Ber Çevre ve Lojistik’in, Filyos Limanı’ndaki atık yükleme ve arıtma işini TP-OTC Genel Müdürü Cem Erdem’in desteğiyle aldığı da iddialar arasında yer alıyor.

Çeşme’de villa iddiası!

Dosyadaki bir diğer iddia ise şirketin milyonlarca liralık faturalar ve hurda işlemleri üzerinden haksız kazanç sağladığı yönünde.

Ber Çevre ve Lojistik’in söz konusu işlemler sonrasında Çeşme’de villa aldığı ve Filyos Limanı’nda görev yapan bazı kişilerin de burada tatil yaptığı ileri sürüldü.

Söz konusu villa, tatil ve şirket yöneticileri arasındaki ilişkilerle ilgili iddialarda yanıt bekleyen sorular arasında yer alıyor.

Öte yandan gemilerden kaynaklanan atıkların denize bırakılması, çevre ve deniz kirliliği açısından ciddi sonuçlar doğurabilecek bir uygulama olarak değerlendiriliyor.

İddiaların doğru olması halinde, gemilerin atık yönetimine ilişkin kayıtlarının, atık teslim belgelerinin, liman giriş-çıkış kayıtlarının, gemilerin seyir rotalarının, GPS kayıtlarının ve Atık Kabul Tesisi’ne teslim edilen atık miktarlarının karşılaştırılmasıyla gerçeğin ortaya çıkarılabileceği belirtiliyor.

Filyos Limanı’nda gündeme gelen iddiaların ardından gözler TP-OTC ve Ber Çevre ve Lojistik A.Ş'nin yapacağı açıklamalara çevrildi.

1. Kömürün keşfi ve liman ihtiyacı

(19. yüzyıl sonu)Liman Arkası’nın tarih sahnesine çıkışı, havzada taş kömürünün bulunması ve bu kömürün deniz yoluyla taşınması zorunluluğuna dayanır. Fransız ve Osmanlı sermayeli Ereğli Şirket-i Osmaniyesi tarafından 1898 yılında Zonguldak Limanı’nın inşasına başlanmıştır. 1902 yılında tamamlanan liman, dalgakıranları ve kömür yükleme iskeleleriyle bölgenin çehresini değiştirmiştir. İşte bu devasa dalgakıranın ve Fener Mahallesi’ni oluşturan sarp kayalıkların hemen arkasında kalan korunaklı koy, "Liman Arkası" adını alarak şehrin yanı başında bakir bir alan olarak kalmıştır.

2. Kayaların oyulması:

Tünellerin inşası (1920’li yıllar)1910’lu yıllara ait arşiv fotoğrafları incelendiğinde, Fener mevkisinden Liman Arkası’na doğrudan bir yaya geçişinin olmadığı görülmektedir. Bölgeye ulaşımı sağlamak ve kıyı güvenliğini tahkim etmek amacıyla, 1921 yılı sonrasında sarp kayalıklar insan gücüyle oyulmaya başlanmıştır. Kazma ve ilkel aletlerle açılan bu tarihi tüneller, mühendislik tarihi açısından da kentin erken dönem emek yoğun yatırımlarının bir göstergesidir. Tünellerin açılmasıyla birlikte alan, şehir merkezine bağlanmış ve halk arasında popüler bir güzergah haline gelmiştir.

3. Cumhuriyet’in sosyal belleği ve "Tünel Arkası" kültürü

Cumhuriyet’in ilanı ve Türk madenciliğindeki millileştirme adımlarının ardından Zonguldak, Türkiye’nin ilk vilayeti unvanını almıştır. Bu dönemde kurulan Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK) ve Fener Mahallesi’ndeki koruma altındaki Fransız evleri, bölgeye özgün bir sosyal doku kazandırmıştır.Maden işçileri, mühendisler ve kent sakinleri için Liman Arkası, zorlu çalışma şartlarının ardından nefes alınan bir sığınak olmuştur.Uzun yıllar boyunca şehir merkezine en yakın yüzme, sandalla açılma ve balık tutma noktası olarak hizmet vermiştir.Tünelin serinliğinden geçip denizin maviliğine açılan o eşsiz eşik, Zonguldak edebiyatına ve yerel şiirlere de ilham kaynağı olmuştur.

4. Endüstri mirasından modern yaşam alanına

Yüzyılı aşkın bir süre boyunca dalgaların aşındırdığı, maden kokan bu sahil şeridi, endüstri mirasının korunması bilinciyle yeni bir döneme adım atmıştır. Zonguldak Belediyesi’nin gerçekleştirdiği kentsel dönüşüm ve rekreasyon projeleriyle, tarihi tünellerin özgün yapısı korunarak yürüyüş yolları, seyir terasları ve sosyal alanlar modernize edilmiştir. Bugün Liman Arkası, geçmişin maden emekçilerinin ayak izlerini taşırken, modern Zonguldak’ın en prestijli kültür ve turizm rotası olarak asırlık yolculuğuna devam etmektedir.

Yağış sonrası bazı yollar adeta göle dönerken, kent merkezine ulaşımı sağlayan noktalarda yayalar karşıdan karşıya geçmekte güçlük çekti. Kentte her yağışın ardından benzer görüntülerin ortaya çıktığını belirten vatandaşlar, yağmur suyu mazgallarının yetersiz olduğunu ve altyapı sorunlarının çözülmesi gerektiğini ifade etti.Yaşlı nüfusun da yoğun olduğu Zonguldak’ta, bazı vatandaşlar biriken sular nedeniyle yolun karşısına geçebilmek için uzun süre beklemek zorunda kaldı. Vatandaşlar, belediyenin yağış öncesinde daha etkin önlem almasını isterken, bazıları da yaşanan tabloyu “Yağmur yağdığında şemsiye değil, çizme gerekiyor” sözleriyle eleştirdi. Sağanak yağışın gün içerisinde aralıklarla etkisini sürdürmesi beklenirken, vatandaşların olumsuzluklara karşı dikkatli olması istendi.

Çarşı merkezine ulaşımı sağlayan merdivenler ise yağmur sularıyla adeta şelaleye dönüştü.

Terakki Mahallesi’ne bağlı Soğuksu semtinde, Dumlupınar Caddesi yokuşunda bulunan merdivenler tamamen yağmur suları altında kaldı.

Şiddetli yağışın ardından ortaya çıkan görüntüler, kentteki altyapı sorunlarını bir kez daha gündeme getirdi.

Zonguldak’ın Kilimli ilçesine bağlı Gelik beldesindeki özel maden ocağında meydana gelen göçükte hayatını kaybeden Veysel Oruçoğlu ve Ziya Kiret’in aileleri, davanın ikinci duruşmasının ardından adliye önünde açıklama yaptı.

Duruşmanın ertelenmesine ve sanıkların tutuksuz yargılanmasına tepki gösteren aileler, adalet arayışlarını sürdüreceklerini belirtti.

“Adalet yok, hakimi savcıyı yanlarına aldılar”

Oğlu Veysel Oruçoğlu’nu maden faciasında kaybeden Fahri Oruçoğlu, adliye önünde yaptığı açıklamada yaşananlara tepki gösterdi.

Sanıkların tutuksuz yargılanmasına tepki gösteren Oruçoğlu, “Adalet yok, hakimi savcıyı yanlarına aldılar” ifadelerini kullandı.

Oruçoğlu’nun bu sözleri, adliye önünde bulunanlar arasında dikkat çekti.

“20 yılda 14 kişi öldü” iddiası

Oruçoğlu, söz konusu maden ocağında yaklaşık 20 yılda 14 kişinin yaşamını yitirdiğini öne sürdü.

Son kazaya rağmen üretimin devam ettiğini de iddia eden Oruçoğlu, yetkililerin konuya müdahale etmesini istedi.

Adalet Bakanlığı’na dilekçe vereceğini belirten Oruçoğlu, yaşadıkları mağduriyetleri ilgili makamlara taşıyacağını söyledi.

Cumhurbaşkanı’nın sözünü hatırlattı

Fahri Oruçoğlu, facianın ardından kendisini telefonla arayan Cumhurbaşkanı’nın “ilgileneceğiz” dediğini belirterek, bu sözün ardından bekledikleri gelişmelerin yaşanmadığını savundu.

Oruçoğlu ayrıca, hayatını kaybeden madencilerin maaşlarının dahi ödenmediğini ve sanıkların mal varlıklarını devrettiğini iddia etti.

Madenci eşinden de tepki

Hayatını kaybeden Ziya Kiret’in eşi Şafak Kiret de eşinin ocak şefi olmasına rağmen birden fazla ağır işte ve hafta sonu tatillerinde çalıştırıldığını öne sürdü.

Kiret, sorumluların serbest şekilde dolaşmasına ve sanıkların bir gün dahi tutuklu kalmamasına tepki göstererek adalete olan inancının sarsıldığını ifade etti.

Aileler, adalet mücadelelerini sürdüreceklerini belirtti.

Davanın bir sonraki duruşması 24 Aralık 2026 tarihinde görülecek.

Devrek Belediye Başkanı Özcan Ulupınar ile Devrek TSO Başkanı Abdullah Başoğlu arasında geçtiğimiz aylarda Modern Dönüşüm Sanayi Sitesi projesi üzerinden yaşanan ve Ulupınar’ın Başoğlu’na yönelik “Haddini bil” sözlerine kadar uzanan tartışmanın ardından, projenin emsal artış talebi Belediye Meclisi’nin gündemine geldi.

Talebin Meclis’te okunmasının ardından söz alan Belediye Başkanı Özcan Ulupınar, projenin mevcut haliyle uygun olmadığını savunurken, Başoğlu ve TSO yönetimine yönelik dikkat çeken açıklamalarda bulundu.

Ulupınar, özellikle Devrek’in önde gelen sanayicilerinin projeden haberdar olmadığını ileri sürdü.

“Çanakçı gibi, Ayanoğlu gibi sanayicilerin bile haberi yok”

Ulupınar, projeyle ilgili açıklamasında, “Tahmin ediyorum işin içinden çıkamadılar. En kolayı şu; Ulupınar engelliyor, Ulupınar istemiyor. Bir de seçimleri var bunların galiba. Ulupınar neden engellesin? Neden engellesin?” ifadelerini kullandı.

Projeye ilişkin bazı sanayicilere bilgi verilmediğini öne süren Ulupınar, şöyle konuştu:

“Büyük sanayicilerin haberi yok. Haber verdik diyorlar ama arayıp da bir haber verme olayı gerçekleşmemiş. Başoğlu gibi, pardon Çanakçı gibi, Ayanoğlu gibi sanayicilerin bile haberi yok. Hani bunlar da sanayici nihayetinde Devrek’te.”

“61 kişiden para toplamışlar”

Ulupınar, kooperatifte 61 kişinin bulunduğunu belirterek, bu kişilerin içerisinde imalatçı sayısının çok az olduğunu savundu.

“Buradaki önemli konu 61 kişiden para toplamışlar. Kooperatif kurulmuş. Herkes herkesi tanıyor, küçük bir ilçede yaşıyoruz. 61 kişi içerisinde imalatçı olabilecek 3 ya da 4 kişi ya var ya yok. Mesela Zonguldak’taki bir sigorta acentesinin burada ne işi var? Sigorta acentesi yani” dedi.

Ulupınar, kooperatif üyelerinden para toplanması konusunu açıklamasında birkaç kez gündeme getirerek, “Bunlar şimdi sıkıştılar. Para verenler sıkıştırıyor. Para verenler de kaybediyor. Bizden emsal istiyorlar” ifadelerini kullandı.

“Bana sormadılar ki”

Proje kapsamında belediyeden emsal ve kat artışı talep edildiğini belirten Ulupınar, projenin mevcut haliyle sanayi sitesi niteliğini taşımadığını savundu.

Ulupınar, “Bizden emsal istiyorlar. Yani burası arsa gözüküyor. Emsal istiyorlar, kat istiyorlar bizden. Ve orada ciddi anlamda duvar ve dolgu işi var. 4-5 katlı fabrika nasıl olacak? 5. kata tekstil fabrikası nasıl kurulacak? 4. kata kereste fabrikası nasıl kurulacak?” diye sordu.

Belediye olarak sanayi sitesi yapılmasına karşı olmadıklarını vurgulayan Ulupınar, “Mehmet Çanak, Tuncay Mezir ve Sedat Bey’le biz bu projeyi yapalım dedim. Bizim de seçim vaatlerimizden bir tanesiydi bu. Sanayi yapalım dedik” diye konuştu.

Ulupınar, “Diyoruz ki, kardeşim, bu yere kaç tane yer sığıyorsa o kadar. He, sen fazla para istiyorsun, bizi ilgilendirmez, bana sormadılar ki…” ifadelerini kullandı.

“Önce Devrekliler iş sahibi olsun”

Sanayi sitesinde önceliğin Devrek’teki imalatçılara verilmesi gerektiğini belirten Ulupınar, “Önce Devrekliler iş sahibi olsun, yer kalırsa ver Zonguldak’a ve en önemlisi de imalathane olsun” dedi.

Projede depo olarak kullanılacak işyerlerine de karşı çıkan Ulupınar, “Bunlar depo yapıyor, ayda 50 bin lira taksitle dükkân sahibi oluyorlar. Sonra bitince sat 5 milyona, ver kiraya 200 bin liraya. Biz de buna karşı çıktık. Olay bu” diye konuştu.

“61 işyerini sığdırmışlar ama araba girecek yer yok”

Ulupınar, projede cami, yeşil alan, otopark, kaldırım ve sosyal donatı alanlarının bulunmadığını savunarak, “Oraya imalathaneciler gelecek, kaç tane sığıyorsa o kadar yapılacak. Yüzde 40-45’ini terk etmeleri lazım. Cami yeri, yeşil alan, otopark, kaldırım, sosyal donatı alanlarının hiçbiri yok. 61 tane işyerini proje getirmişler bize, sığdırmışlar ama araba girecek yer yok. O yüzden biz de buna hayır dedik” ifadelerini kullandı.

Ulupınar ayrıca proje alanındaki dolgu ve istinat duvarlarına dikkat çekerek, sanayi tesislerinin bu koşullarda nasıl faaliyet göstereceğini sorguladı.

“Biz de buna hayır dedik”

Ulupınar, kendilerine 5 milyon liralık ruhsat harcı istendiği yönündeki iddiaların da gerçeği yansıtmadığını belirterek, “Bize daha ruhsata gelinmedi. Kaldı ki burası daha revizyondan geçmedi” dedi.

Açıklamasının sonunda talebin Bakanlık üzerinden gündeme getirilmesi halinde belediye olarak gerekçelerini sunacaklarını belirten Ulupınar, “Biz de burada belediyeyiz, bizi de burada kimse yok sayamaz” ifadelerini kullandı.

Öte yandan Modern Dönüşüm Sanayi Sitesi için talep edilen emsal artışı, Devrek Belediye Meclisi’nde yapılan oylama sonucunda reddedildi.

Özcan Ulupınar'ın açıklaması şöyle;

“Buradaki önemli konu, 61 kişiden para toplamışlar. Kooperatif kurulmuş. Herkes herkesi tanıyor, küçük bir ilçede yaşıyoruz. 61 kişi içerisinde imalatçı olabilecek 3 ya da 4 kişi ya var ya yok. Mesela Zonguldak’taki bir sigorta acentesinin burada ne işi var? Sigorta acentesi yani.

Dolayısıyla biz üniversiteden bu yeri aldık. Geçenlerde Hakan Kitoğlu ile Sedat Bey’le gittik. Dedi ki, ‘Biz yeri size verdik. Protokol yaptık’ dedi.

Onlar normal şartlarda sonradan Gastronomi Bölgesi istiyorlar. Ben de o zaman dedim ki, Gastronomi Bölümü’nü TSO Başkanı Başoğlu’ndan yarısını siz yapacaksınız, yarısını biz yaparız dedim, belediye olarak. 14 milyon liraydı. Evet demediler, hâlâ daha yapılmadı.

En son rektöre, şahitler huzurunda, ‘Onlar yapmazsa biz yaparız, okul da bizim, Devrek de bizim’ dedim. O zaman 14 milyondu, şimdi 24 milyonu geçti. Yapar mıyız? Yaparız! Sedat Bey şahit. ‘Protokol yapalım, size güvendik’ dedi.

Sonra buraya 30 kişi ya sığıyor ya sığmıyor, bunlar para toplamışlar. Tahmin ediyorum, para verenler sıkıştırıyor. Ve büyük sanayicilerin haberi yok. ‘Haber verdik’ diyorlar ama arayıp da bir haber verme olayı gerçekleşmemiş. Başoğlu gibi, pardon, Çanakçı gibi, Ayanoğlu gibi sanayicilerin bile haberi yok. Hani bunlar da sanayici nihayetinde Devrek’te.

Bu 5 milyonluk harç, ruhsat parası istediler dediler. Bize daha ruhsata gelinmedi. Kaldı ki burası daha revizyondan geçmedi.

Bunlar şimdi sıkıştılar. Para verenler sıkıştırıyor. Para verenler de kaybediyor. Bizden emsal istiyorlar. Yani burası arsa gözüküyor. Emsal istiyorlar, kat istiyorlar bizden. Ve orada ciddi anlamda duvar ve dolgu işi var. 4-5 katlı fabrika nasıl olacak? 5. kata tekstil fabrikası nasıl kurulacak? 4. kata kereste fabrikası nasıl kurulacak?

Ben de diyorum ki, açık ve net konuşuyorum. Mehmet Çanak, Tuncay Mezir ve Sedat Bey’le biz bu projeyi yapalım dedim. Bizim de seçim vaatlerimizden bir tanesiydi bu. Sanayi yapalım dedik.

Diyoruz ki, kardeşim, ‘Bu yere kaç tane yer sığıyorsa o kadar.’ He, sen fazla para istiyorsun, bizi ilgilendirmez, bana sormadılar ki…

Ayrıca ben diyorum ki, önce Devrekliler iş sahibi olsun, yer kalırsa ver Zonguldak’a ve en önemlisi de imalathane olsun. Bunlar depo yapıyor, ayda 50 bin lira taksitle dükkân sahibi oluyorlar. Sonra bitince sat 5 milyona, ver kiraya 200 bin liraya. Biz de buna karşı çıktık. Olay bu.

Açıklamada arkadaşlar güzelce yazmışlar. Yoksa oraya bakan da biziz, sanayi yapalım diyen de biziz.

Tahmin ediyorum, işin içinden çıkamadılar. En kolayı şu: ‘Ulupınar engelliyor. Ulupınar istemiyor.’ Bir de seçimleri var bunların galiba. Ulupınar neden engellesin? Neden engellesin?

Yani arkadaşlar, oraya imalathaneciler gelecek. Kaç tane sığıyorsa o kadar yapılacak. Yüzde 40-45’ini terk etmeleri lazım. Cami yeri, yeşil alan, otopark, kaldırım, sosyal donatı alanları hiçbiri yok!

61 tane işyerini proje getirmişler bize, sığdırmışlar ama yani araba girecek yer yok. O yüzden biz de buna hayır dedik.

Ha, bunu bizden değil de Bakanlıktan yaparlar mı? Yapabilirler ama Bakanlık da bize sorar, biz de gerekçelerini sunarız. Biz de burada belediyeyiz, bizi de burada kimse yok sayamaz.”

Soğuksu semtinden Gazipaşa Caddesi’ne geçmekte zorlanan 85 yaşındaki emekli öğretmen Neşe Güntan, dizlerinden ameliyatlı olduğunu belirterek üst geçidin yaşlı vatandaşların rahat kullanabileceği şekilde düzenlenmesini istedi.

Asansörün çalışmaması nedeniyle merdivenleri kullanmak zorunda kaldığını anlatan Güntan, Zonguldak Belediye Başkanı Tahsin Erdem’e çağrıda bulunarak, hem asansörün onarılmasını hem de yaşlıların rahatça karşıdan karşıya geçebileceği bir çözüm oluşturulmasını istedi.

Güntan, yaşadığı zorluğu şu sözlerle anlattı:

“Bu üst geçit yaşlılar için kullanışlı değil. ‘Asansör açıldı’ dediler, ancak bozuk olduğu için üst geçidi kullanmak zorunda kalıyoruz. Ben 85 yaşındayım, dizlerimden ameliyatlıyım, bir daha ameliyat olacağım. Artık karşıdan karşıya geçemiyoruz. Yaşlıların rahatça kullabileceği düz bir geçiş istiyoruz. Asansörün tamirinin yapılmasını istiyoruz.

Gazipaşa’dan Soğuksu’ya sağlık ocağına giderken, ‘asansör var’ dediler ancak asansör bozuk. Merdiven çıktım, yoruldum, dinlendim. Dinlendikten sonra tekrar merdivenleri indim. Ben yaşlıyım, dizlerim sakat.

Dizlerim sakat, üst geçidin asansörü bozuk. Merdiven çıktıktan sonra asansöre gitmenin hiçbir anlamı yok. Ameliyat oldum, dizlerim çok kötü, merdiven çıkamıyorum. Karşıya geçip sağlık ocağında ilaçlarımı yazdırdım, buradan karşıya geçip eczaneye gideceğim. Buradan geçmek çok zor. Doğru dürüst bir geçit yapılsın.

Asansörler devamlı bozulduğu için bizi yoruyor, hepimizi yoruyor. Ben emekli öğretmenim, 85 yaşındayım. Artık benim yürüyecek gücüm kalmadı. Genellikle taksi tutuyorum ama her zaman taksi tutmak da ekonomik değil.

Sayın Başkanımdan rica ediyorum, oyumu ona verdim. Ondan da asla vazgeçmem. Lütfen bu işe bir bakıversin. Düz olarak karşıdan karşıya da geçmeyi halletsin. Asansörü de tamir ettirsin, rica ediyorum.

Çünkü biz onu gözümüzde büyüttük ve büyüttüğümüz kadar da fevkalade iyiydi. Yine iyi ama bu geçit iyi değil. Yaşlılar için hiç iyi değil.”

Güntan, özellikle yaşlı ve dizlerinden rahatsız vatandaşların üst geçidi kullanmakta güçlük çektiğini belirterek yetkililerden çözüm beklediğini ifade etti.

Mahalle sakinleri, tüm başvurularına rağmen kendilerine alt geçit yapılmadığını öne sürerken, yaklaşık 1,5 kilometre uzaklıkta AK Parti Gökçebey İlçe Başkanı Nurşen Yılmaz'ın bağ evine yakın noktada alt geçit yapılmasına tepki gösterdi. Vatandaşlar bunun "çifte standart" olduğunu savunurken, AK Parti Zonguldak Milletvekili Ahmet Çolakoğlu'nun talepleri karşısında sorumluluğu belediyeye yönlendirdiğini ileri sürerek yaşanan mağduriyete çözüm bulunmasını istedi.

Zonguldak'ın Gökçebey ilçesine bağlı Bakacakkadı Beldesi Kadıoğlu Mahallesi'nde yaşayan vatandaşlar, Devlet Demiryolları'na ait ve Atatürk döneminde hizmete açıldığı belirtilen hemzemin geçidin molozlarla kapatılması nedeniyle yaklaşık 1,5 yıldır büyük mağduriyet yaşadıklarını söyledi. Mahalle sakinleri, tarlalarına, seralarına, hayvanlarına ve camilerine ulaşabilmek için duble yolu kullanmak zorunda kaldıklarını, özellikle "pat pat" diye tabir edilen tarım araçlarıyla bu yolu kullanmanın ciddi can güvenliği riski oluşturduğunu dile getirdi.

Vatandaşlar AK Parti Zonguldak Milletvekili Ahmet Çolakoğlu'na da taleplerini ilettiklerini ancak kendilerine "Belediye cep yapsın" cevabının verildiğini iddia ederek, sorumluluğun kurumlar arasında birbirine atıldığını ve çözüm üretilemediğini savundu.

Mahalle sakinlerinin iddiasına göre, Gökçebey'de faaliyet gösteren Çanakçılar Seramik Yönetim Kurulu Başkanı Sezai Çanakçı'nın siyasi etkisiyle AK Parti İlçe Başkanı Nurşen Yılmaz göreve getirildi. Vatandaşlar, "Kendi bağ evine alt geçit yapılırken, 600 hanenin yaşadığı mahallemize neden yapılmıyor?" diyerek tepkilerini dile getirdi.

Bakacakkadı Belediyesi emeklisi Faruk Özkadam:

"150 yıllık hemzemin geçidimiz kapatıldı. Karşı tarafa geçemiyoruz. Camimizi de karşı tarafa yaptık. Yaşlılarımız da geçemiyor, biz de geçemiyoruz. Buraya alt geçit ya da üst geçit istiyoruz. Hemzemin geçidimizin de yeniden açılmasını istiyoruz. Siyasilerden gitmediğimiz kimse kalmadı. Burada tarım ve hayvancılık yapıyoruz. Yaklaşık 150 seramız var. Seralarımıza ulaşamıyoruz. 'Pat pat' dediğimiz tarım araçlarıyla duble yola çıkmak zorunda kalıyoruz. Bu da hem yasak hem de can güvenliğimizi tehlikeye atıyor.

Siyasilerin ayağına en az on kez gitmişimdir. Sen bana bir kez geldin, oyumu aldın. Ben senin ayağına on kez gidiyorum. Sen kendi bağ evinin olduğu yere alt geçit yaptırıyorsun. Buradan sadece 1,5 kilometre aşağıda. Dere ıslah çalışmasında Nurşen Hanım'ın olduğu yer yapılıyor da, 600 hanenin yaşadığı Kadıoğlu Mahallesi'nde bırakın alt veya üst geçidi, mevcut hemzemin geçidi bile kapatıyorsunuz. Buraya 'Olmaz' deniliyor, oraya oluyorsa buraya neden olmuyor?

Ahmet Çolakoğlu'nun yanına gittim. Vekilimiz, 'Burayı belediye cep yapsın' dedi. Belediye Başkanı ise, 'Ben devlet miyim, onu devlet yapsın' diyor. Şimdi burada yol çalışması var. Madem öyle, burada cep yapılsın. Elinizde imkân var ama yapılmıyor. Ben siyasetçilerin kapısını çalmaktan bıktım. AK Parti'ye oy verdim, binlerce kez pişmanım. Allah aşkına gidin, Nurşen Hanım'ın bağ evine giden yolu görün, bir de bizim kullandığımız yolu görün."

Güneydoğu Gazisi Engin Erkadam:

"Bu, Atatürk döneminde açılan hemzemin geçittir. Bakacakkadı Belediyesi kurulmadan önce Kadıoğlu Mahallesi vardı. Bu yolu kapattılar. Mağduriyetimiz çok büyük. Karşıya geçemiyoruz. Mecburen 3-4 kilometre dolaşıyoruz, bazen Gökçebey üzerinden gitmek zorunda kalıyoruz. Bayramlarımız oluyor, cenazelerimiz oluyor. İnsanlarımız büyük tehlike altında. Hayvanlarımızı karşıya geçiremiyoruz. Tarım faaliyetlerimizin yüzde 80'i demiryolunun karşı tarafında. Yaklaşık 650 hane bu tarafta yaşıyor. İnsanlar mahsulünü, hayvanını, traktörünü nasıl götürüp getirsin?

Hemzemin geçidin yanına açılan yol Hindistan'da bile yok. Devletimiz bunu yapacak kudrete sahip. Çok büyük bir şey istemiyoruz. Dolmuşumuz Kadıoğlu Mahallesi girişinde duruyor. İnsanlarımız moloz dökülerek kapatılan hemzemin geçitten geçmeye çalışıyor. Yaklaşık 1,5 yıldır aynı mağduriyeti yaşıyoruz."

Emekli öğretmen Nevzat Kadam:

"Hemzemin geçidimizin yeniden açılmasını istiyoruz. Kamera ve sinyalizasyon sistemi kurulabilir. Böylece güvenli bir şekilde karşıya geçebiliriz. Bu hemzemin geçit açılmadan önce farklı zamanlarda çok sayıda insanımız hayatını kaybetti. Ancak hemzemin geçit açıldıktan sonra burada tek bir kaza bile yaşanmadı. Biz güvenli şekilde tarlamıza, bağımıza, bahçemize ve ibadethanemize ulaşmak istiyoruz. Alt geçit de üst geçit de yapılabilir. Ancak bugün için en acil talebimiz hemzemin geçidin güvenli şekilde yeniden açılmasıdır."

Çiftçi Tansel Kadam:

"Buradaki siyaset yüzünden yaklaşık bin hane mağdur durumda. Demiryolu geçitlerimiz kapatıldı, vatandaş perişan oldu. Gerekçe olarak duble yola yakın olduğu söylendi. Ancak aşağı tarafta duble yola daha yakın başka bir geçit var. Orada sorun olmuyor da burada neden oluyor?

Burası açılmadığı sürece bin hane mağdur olmaya devam edecek. Altı evladımın ölüsünü öpeyim ki, burası yapılmadan oy kullanmaya gitmeyeceğim. İmza topladık ama sonuç alamadık. Ben de hemzemin geçitte düştüm, yüzüm gözüm yara içinde kaldı. Bakacakkadı'ya ulaşmak için yapılan yan yol Hindistan yolu gibi. Araçlarımız sürekli arıza yapıyor, sanayiden çıkamıyoruz.

Sözde Gökçebey Kaymakamımız yardımcı olacaktı ama bugüne kadar bir gelişme olmadı. Hemzemin geçit açılmaz ve alt geçit yapılmazsa burada eylem yapacağız."

Mahalle sakinleri, hemzemin geçidin güvenli şekilde yeniden açılmasını veya bölgeye alt ya da üst geçit yapılmasını isterken, yaşadıkları mağduriyetin artık siyasi tartışmaların ötesine geçtiğini, can güvenliklerinin tehlikede olduğunu belirterek yetkilileri göreve çağırdı.